Sa Panahon ng Paghihintay
— Panaghoy 3:25
Sa paningin ng marami, ang paghihintay ay isang kawalan ng paggalaw—parang nasasayang ang panahon. Ngunit sa mata ng Diyos, ang panahon ng paghihintay ay panahong hinuhubog ang ating pananampalataya. Hindi tayo basta pinahihintulutang maghintay para lang mapagod; tayo'y tinuturuan magtiwala.
Si Jeremias, sa gitna ng pagdurusa at pagkawasak ng Jerusalem, ay nakasumpong ng pag-asa. Sa kabila ng lungkot at kawalang-katiyakan, kanyang ipinahayag: “Ang Panginoon ay mabuti sa mga umaasa sa Kanya.” Isang paalala sa atin na ang kabutihan ng Diyos ay hindi nasusukat sa bilis ng Kanyang tugon kundi sa Kanyang likas na katapatan.
Karagdagang Talata
Isaias 40:31 — “Ngunit silang nangaghihintay sa Panginoon ay mangagbabagong lakas; sila’y paiilanglang na parang mga agila; sila’y tatakbo, at hindi mapapagod; sila’y lalakad, at hindi manghihina.”
Pagsasabuhay
Kapag ang sagot ng Diyos ay tila matagal dumating, tanungin natin ang ating sarili: Ako ba'y naghihintay na may pagtitiwala o may pagdududa? Sa bawat pag-antala, may itinuturo ang Diyos—maaaring pagtitiis, pananalig, o kababaang-loob. Gamitin natin ang panahon ng paghihintay upang lalong mapalalim ang ating ugnayan sa Kanya.
“Ang pananampalataya na sinusubok sa apoy ng paghihintay ay lalong nagiging dalisay.”
O Diyos na matapat, turuan Mo akong maghintay nang may pananalig. Sa mga panahong tila tahimik Ka, paalalahanan Mo akong Ikaw ay kumikilos sa katahimikan. Ipaalala Mo sa akin na ang Iyong kabutihan ay sapat at ang Iyong oras ay laging tama. Amen.
Comments
Post a Comment